Grensovergang India

Back
Utrecht - Lhasa

Lahore, Pakistan, vrijdag 15 november 2002.

Het wordt tijd om Pakistan te verlaten: over twee dagen loopt ons visum af.
Vanaf Lahore is de grenspost Wagah amper een half uurtje rijden. Het is vanwege de spanningen tussen India en Pakistan de enige grensovergang die open is. Bovendien is Wagah een bijzondere grensovergang: de grens wordt 's ochtends geopend en 's avonds gesloten met een hele ceremonie. Aan beide zijden voeren soldaten een soort Monty Pynthon act op, daarbij luidkeels toegeroepen door publiek. Vooral aan Indiase zijde is het fanatisme groot: een overvolle tribune herbergt enkele duizenden toeschouwers - elke dag!
Dit spektakel willen we niet missen en dus rijden we 's middags naar Wagah om de sluitingsceremonie bij te wonen als supporter van Pakistan. Kamperen mogen we voor het gebouw van de Pakistaanse Customs en de volgende ochtend om half tien zijn we ook bijna de eersten die geholpen worden. Erg druk is het overigens niet. Sterker, de mannen zijn blij dat ze wat te doen hebben en nemen dan ook de tijd. Ook wisselen we hier onze Pakistaanse rupees in Indiase rupees. De koers is niet beroerd, maar later leren we dat we de rupees beter bij een bank in Lahore hadden kunnen omwisselen in dollars en die eventueel later weer in Indiase rupees.
Na ruim een uur slap ouwehoeren hebben we de benodigde stempels gekregen in de paspoorten en op het Carnet voor de auto. We kunnen het land uitrijden, het hek door naar India.
We zijn aan alle kanten gewaarschuwd voor baksheesh-geile Indiase douanebeambten. In de Lonely Planet wordt autobezitters aangeraden toch maar wat te betalen om eindeloze controles van de auto te voorkomen. Van ervaren Duitse overlanders horen we dat het wel meevalt en dat je met een consequent "I don't speak English" het betalen van baksheesh kunt ontlopen. Arie en Wendy die met hun Landrover ruim een maand eerder de grens zijn gepasseerd hebben curieus genoeg bij de Pakistaanse beambten een paar dollar moeten betalen. We nemen ons voor niet te betalen, ook niet als de hele auto overhoop gehaald dreigt te worden; we hebben geen haast.
Het blijkt echter dat de Indiase Customs hun leven gebeterd hebben: de bureaucratie is beperkt en van de auto worden alleen chassis- en motornummer gecontroleerd. Op geen enkele manier wordt om baksheesh gevraagd en zelfs de chai is gratis!
In minder dan 2 uur hebben we hele grensprocedure van Pakistan tot India doorlopen. De rugzaktoeristen doen het uiteraard in de helft van de tijd en dus kunnen we Paolo, Emma en Theresa die ruim na ons bij Wagah arriveerden een lift geven naar Amritsar. Deze drie wereldreizigers hebben we diverse malen ontmoet in Pakistan. Alleen de Italiaanse Paolo zullen we nog een keer tegenkomen, de Australische dames niet meer: India is weer bevolkt met "gewone" toeristen. En helaas, we zullen snel ervaren dat de afgezien van de douanebeambten, de overige Indiers nog steeds enkel aan geld denken bij het zien van een Westerling.

Erwin Voogt

Waar zijn we geweest deze reis:

Europa - Turkije - Iran - Pakistan - India - Nepal - China

India - Pakistan - Iran - Turkije - SyriŽ - JordaniŽ - Libanon - SyriŽ - Turkije - Europa

Foto's kijken... klik hier voor enkele collecties!

Wadi Rum, Jordan Deosai Plains, Pakistan Nepal
AziŽ Overland Spectaculair Pakistan Mystieke momenten

GPS waypoints en Google Earth
Van alles over reizen met de auto, carnet de passages, verzekeringen, enzovoorts
Reisverhalen over de aardbeving in Bam, klimmen bij de Everest, werken in Pakistan en nog veel meer.

Order a high quality print or digital copy

Cape Comorin, India

Picture and text copyright owned by Erwin Voogt.
Please contact me first if you want to use any of these pictures, images or photographs for any purpose.