Terug naar India

Back
Utrecht - Lhasa

Bardia, Nepal, vrijdag 13 juni 2003.

Vrijdag de dertiende.
Een prima dag om de grens te passeren met een verlopen Carnet de Passage.
Nou ja, verlopen... hij is door een politie-inspecteur van het hoofdbureau in Kathmandu verlengd middels een handgeschreven tekst en een stempel, en na toestemming van de ANWB. Maar afgezien van het voorblad staat op elke douane pagina nog de oude datum: 31 mei 2003.
Voordat we bij de grens zijn moeten we echter eerst nog ruim 150 km rijden. Het meest westelijke stuk van de Oost-West "highway" van Nepal is van goede kwaliteit. Dat is vooral opvallend omdat dit stuk is aangelegd door India en de wegen in India zelf hebben zelden deze kwaliteit. Na 60 km springt de teller op 209540 en dat betekent dat we sinds het vertrek uit Utrecht 30.000 km gereden hebben. Tijd dus voor een foto in het kader van opdracht 7.
Rond het middaguur zijn we bij de grens. Ondanks dat het lunchtijd is zijn de mannen van de Nepalese customs op hun post. We geven het carnet en zonder opmerkingen wordt deze gestempeld. Wel willen ze even het chassis- en motornummer controleren, maar zoals altijd moet ik deze zelf oplezen. Aan de verlopen datum wordt geen woord besteed!
De auto heeft Nepal "verlaten", nu wij nog. Een gebouwtje verder is de paspoortcontrole, maar de ambtenaar hier zegt dat we moeten wachten op z'n baas die aan het lunchen is. We kopen wat te drinken en ik vraag aan de ambtenaar waar we geld kunnen wisselen. We hebben nog wat Nepalese rupees over. Bij een hokje even verderop kan ik de Nepalese rupees omwisselen tegen Indiase rupees met slechts 2 rupees commissie tegen de vaste wisselkoers van 1.6 op 1. Even later arriveert de opperambtenaar op z'n scooter en al snel hebben we de benodigde exitstempels.
Direct na de slagboom houdt het asfalt op. Ruim een kilometer moeten we over een hobbelig zandpad rijden. Na een brug over een rivier zijn er diverse kraampjes en een slagboom. Een man van een van de kraampjes maant ons de auto te parkeren. Even denken we dat dit de grenspost is, maar nee, het blijkt gewoon een tolpoort te zijn. Voordat we betalen ondervragen we eerst de man en controloren we het briefje. Ook al zijn we India nog niet in, het is wel Indiase belasting die we moeten betalen en het is een Indier die de belasting int. En vooral dat laatste noopt tot achterdocht tenzij je het niet erg vindt om geregeld 10x teveel te betalen. Voor de verandering worden we echter niet aangeslagen voor een passagiersbus of vrachtwagen en na het betalen van de tol kunnen we verder. Een paar bochten verder bevinden zich dan eindelijk de Indiase douane gebouwtjes.
De eerste is de customs en daar gaan we dus langs met ons carnet. We krijgen stoelen aangeboden en de man begint aandachtig het carnet te lezen. Hij blijft echter maar staren naar de eerste pagina en na vijf minuten krijgen we het gevoel dat 'ie geen benul heeft wat 'ie met het document moet. "Is there a problem?" vraag ik voorzichtig. Dat is er inderdaad: z'n baas is er niet en dus kan hij niks doen. Wanneer komt de baas dan, vragen we. Over 15 minuten. Ah, dan gaan we eerst wel even bij de buren onze paspoorten laten stempelen. De paspoortenbuurman vindt echter dat we eerst het carnet moeten laten stempelen. Als we hem vertellen dat we wachten op het hoofd van de customs wil de beambte wel alvast onze gegevens noteren in de boeken. De stempels in ons paspoort krijgen we echter pas als het carnet gestempeld is. Alleszins redelijk.
Na onze gegevens in veelvoud te hebben opgegeven bij de paspoortcontrole gaan we weer terug naar de customs. De baas is inmiddels gearriveerd en het carnet wordt zonder commentaar afgehandeld. Opnieuw wordt over de vervaldatum niets gezegd. Ik moet nog wel een formulier ondertekenen met wat Indiase importregels. Naar de auto wordt niet gevraagd noch gekeken. Dit laatste verrast ons, want een Amerikaanse rugzaktoerist die gelijk met ons is gearriveerd mag z'n hele rugzak binnenstebuiten keren. De Amerikaan heeft waarschijnlijk een te aardig gezicht en de ambtenaar die zijn spullen doorzoekt vraagt dan ook om allerlei cadeautjes. Ze hadden vast door dat bij die twee chagrijnige Hollanders toch niets halen viel...
Met een gestempeld carnet gaan we naar de paspoortenambtenaar en van hem krijgen we nu de benodigde entree stempels. We zijn weer terug in India!

Erwin Voogt

Waar zijn we geweest deze reis:

Europa - Turkije - Iran - Pakistan - India - Nepal - China

India - Pakistan - Iran - Turkije - SyriŽ - JordaniŽ - Libanon - SyriŽ - Turkije - Europa

Foto's kijken... klik hier voor enkele collecties!

Wadi Rum, Jordan Deosai Plains, Pakistan Nepal
AziŽ Overland Spectaculair Pakistan Mystieke momenten

GPS waypoints en Google Earth
Van alles over reizen met de auto, carnet de passages, verzekeringen, enzovoorts
Reisverhalen over de aardbeving in Bam, klimmen bij de Everest, werken in Pakistan en nog veel meer.

Order a high quality print or digital copy

Cape Comorin, India

Picture and text copyright owned by Erwin Voogt.
Please contact me first if you want to use any of these pictures, images or photographs for any purpose.